ஒரு அழகான கிராமத்தில் சாமுவேல் என்ற சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் இயேசுவை நேசிக்கும் ஒரு நல்ல பையன். தினமும் காலையில் அம்மாவுடன் ஜெபம் செய்வான். ஞாயிற்றுக்கிழமை தவறாமல் ஆலயத்திற்குச் செல்வான்.
ஒருநாள் பள்ளியில் சாமுவேல் தன்னுடைய மதிய உணவுப் பெட்டியைத் திறந்தான். அவனுடைய நண்பன் அருண் விளையாட்டாக அவனுடைய உணவை எடுத்து ஓடிவிட்டான்.
சாமுவேல் கோபமடைந்தான். “நீ என் உணவை எடுத்தாயா? நாளைக்கு உன் உணவை நானும் எடுத்துவிடுவேன்!” என்று அவன் மனதில் நினைத்தான்.
அன்றைய மாலை வீட்டிற்குச் சென்றபோது, அவனுடைய தங்கை ரூத் அவன் பொம்மையை உடைத்துவிட்டாள். “நீ என் பொம்மையை உடைத்தாயா? நானும் உன் பொம்மையை உடைப்பேன்!” என்று சாமுவேல் கோபமாகச் சொன்னான்.
அம்மா அவனை அழைத்து, “சாமுவேல், ஏன் இப்படி செய்கிறாய்?” என்று கேட்டார். அவன், “அம்மா, அவங்க என்ன செய்தாலும் நான் பதிலுக்கு பதில் செய்வேன்!” என்றான்.
அம்மா புன்னகையுடன் அவனிடம் வேதாகமத்தைத் திறந்து வாசித்தார்: “ஒருவனும் மற்றொருவன் செய்யும் தீமைக்குத் தீமைசெய்யாதபடி பாருங்கள்; உங்களுக்குள்ளும் மற்ற யாவருக்குள்ளும் எப்பொழுதும் நன்மைசெய்ய நாடுங்கள்.” — 1 தெசலோனிக்கேயர் 5:15
“சாமுவேல், இயேசு நமக்குத் தீமை செய்தவர்களுக்கும் நன்மை செய்யக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறார். ஒருவர் உன்னைப் புண்படுத்தினால், நீயும் அவரைப் புண்படுத்த வேண்டியதில்லை,” என்றார்.
சாமுவேல் அமைதியாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
அணிலின் பாடம்
அடுத்த நாள் சாமுவேல் பள்ளிக்குச் செல்லும் வழியில் ஒரு சிறிய அணிலைப் பார்த்தான். அது மரத்தின் கீழே விழுந்திருந்த ஒரு கொட்டையை எடுத்துக்கொண்டு ஓடியது.
அப்போது ஒரு பெரிய காகம் வந்து அந்தக் கொட்டையைப் பறித்துக்கொண்டது. அணில் கோபப்படவில்லை. அது வேறு ஒரு கொட்டையைத் தேடிச் சென்றது.
சாமுவேல் ஆச்சரியப்பட்டான். “அணிலே, நீ ஏன் காகத்தைத் துரத்தவில்லை?” என்று கேட்டான். அணில் பேசவில்லை. ஆனால் சாமுவேலின் மனதில் ஒரு எண்ணம் தோன்றியது:
“நான் மனிதனாகப் பிறந்திருக்கிறேன். எனக்குச் சிந்திக்கவும், நன்மை செய்யவும் தேவன் அறிவைக் கொடுத்திருக்கிறார். அப்படியிருக்க, ஏன் தீமைக்குத் தீமை செய்ய வேண்டும்?”
நன்மை செய்யத் தொடங்கிய சாமுவேல்
அன்று பள்ளியில் அருண் மீண்டும் சாமுவேலிடம் வந்து, “நேற்று உன் உணவை எடுத்ததற்கு மன்னித்துவிடு,” என்றான்.
சாமுவேல் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தான். பின்னர் புன்னகையுடன், “பரவாயில்லை அருண். நாம் நண்பர்களாக இருப்போம்,” என்றான். அருண் மிகவும் மகிழ்ந்தான்.
அடுத்த நாள் ரூத் சாமுவேலுக்காக ஒரு சிறிய ஓவியம் வரைந்து கொடுத்தாள். “அண்ணா, நேற்று பொம்மையை உடைத்ததற்கு மன்னித்துவிடு,” என்றாள். சாமுவேல் அவளை அணைத்துக்கொண்டு, “நானும் உன்னை மன்னிக்கிறேன். இனிமேல் நாம் ஒன்றாக விளையாடுவோம்,” என்றான்.
அம்மா இதைப் பார்த்து மகிழ்ந்தார். “இதுதான் இயேசுவின் வழி!” என்றார்.
நினைவில் கொள்ள:
இன்றைக்கு நம்மிடையே ஒரு பெரிய பிரச்சனை இருக்கிறது: “நீ என்னிடம் பேச மாட்டாயா? நானும் உன்னிடம் பேச மாட்டேன்!”
“நீ என்னை அசிங்கப்படுத்தினாயா? நானும் உன்னை அசிங்கப்படுத்துவேன்!”
“நீ என் அப்பா அம்மாவை மதிக்கவில்லையா? நானும் உன் அப்பா அம்மாவை மதிக்க மாட்டேன்!”
இப்படி சின்னச் சின்ன விஷயங்களிலிருந்து பெரிய பிரச்சனைகள் வரை, போட்டிக்குப் போட்டியாகவும், பதிலுக்குப் பதிலாகவும், பழிவாங்கும் எண்ணத்தோடும் வாழ்கிறோம்.
ஆனால் அன்பான பிள்ளைகளே, தீமைக்குத் தீமை செய்வதால் பிரச்சனை தீராது. நன்மை செய்வதால் நன்மையின் விதை விதைக்கப்படுகிறது.
இயேசு சொன்னார்: “உங்கள் சத்துருக்களைச் சிநேகியுங்கள்; உங்களைச் சபிக்கிறவர்களை ஆசீர்வதியுங்கள்; உங்களைப் பகைக்கிறவர்களுக்கு நன்மை செய்யுங்கள்.” — மத்தேயு 5:44
யாராவது உங்களை வெறுத்தாலும், நீங்கள் வெறுப்பவர்களாக மாற வேண்டாம்.
யாராவது உங்களைப் புண்படுத்தினாலும், நீங்கள் திரும்பிப் புண்படுத்த வேண்டாம்.
யாராவது தீமை செய்தாலும், நீங்கள் நன்மையைத் தொடர்ந்து செய்யுங்கள்.
வெறுப்பது யாராக இருந்தாலும், நேசிப்பது நாமாக இருப்போம்!
நாம் மிருகங்களாய் பிறந்திருந்தால் பரவாயில்லை. ஆனால் நாம் மனிதர்களாகப் பிறந்திருக்கிறோம். தேவன் நமக்கு அன்பையும், இரக்கத்தையும், நன்மையையும் செய்யும் இருதயத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார். எனவே, மனிதர்களாகப் பிறந்து, கிறிஸ்துவின் அன்பில் மனிதர்களாகவே வாழ்ந்து மறைவோம்.
ஜெபம்
“அன்பான இயேசுவே, யாராவது எனக்குத் தீமை செய்தால், நானும் தீமை செய்யாமல் இருக்க உதவும். கோபத்திற்குப் பதிலாக அன்பையும், பழிவாங்குவதற்குப் பதிலாக மன்னிப்பையும், வெறுப்பிற்குப் பதிலாக நன்மையையும் செய்ய எனக்குக் கற்றுத் தாரும். என் நண்பர்களையும், குடும்பத்தினரையும் நேசிக்க உதவும். இயேசுவின் நாமத்தில் ஜெபிக்கிறேன். ஆமென்.”
நினைவில் கொள்:
தீமைக்குத் தீமை செய்யாதே.
எல்லோரிடமும் நன்மை செய்ய நாடு.
இயேசுவைப் போல அன்பு செய்.
“நாம் திரும்பத் திரும்ப நன்மையைச் செய்து கொண்டே இருப்போம்!”
