“துணியைத் தைக்கும் ஊசி, அதனைக் குத்தவும் வேண்டும்”
வேதனையைத் தாங்கினால்தான் வாழ்க்கை அழகாக உருவாகும்
“நாம் அநேக உபத்திரவங்களின் வழியாகவே தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பிரவேசிக்க வேண்டும்.” (அப்போஸ்தலர் 14:22)

இந்தப் படத்தில் ஒரு பாட்டி துணியைத் தைத்துக் கொண்டிருக்கிறார். அருகில் ஒரு சிறுமி ஆச்சரியத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள். இதன் மூலம் ஒரு ஆழமான வாழ்க்கைப் பாடம் நமக்குக் கிடைக்கிறது:
“துணியைத் தைக்கும் ஊசி, அதனைக் குத்தவும் வேண்டும்.”
அழகான ஆடை உருவாக வேண்டுமென்றால், ஊசி துணியை பலமுறை குத்த வேண்டும். குத்துதல் இல்லாமல் தைத்தல் இல்லை. அதுபோல, தேவன் நம் வாழ்க்கையில் ஒரு அழகான நோக்கத்தை நிறைவேற்றும்போது, சில நேரங்களில் வேதனைகளையும் அனுமதிக்கிறார்.

  1. தேவன் நம்மை உருவாக்கும்போது சில குத்தல்கள் இருக்கும்
    யோசேப்பு ஒரு நாள் எகிப்தின் பிரதான மந்திரியாக ஆனான். ஆனால் அதற்கு முன்:
    சகோதரர்களால் வெறுக்கப்பட்டான்.
    குழியில் தள்ளப்பட்டான்.
    அடிமையாக விற்கப்பட்டான்.
    பொய்யாக குற்றம் சாட்டப்பட்டான்.
    சிறையில் அடைக்கப்பட்டான்.
    ஒவ்வொரு வேதனையும் ஒரு “ஊசியின் குத்தல்” போல இருந்தது.
    ஆனால் இறுதியில் தேவன் ஒரு அற்புதமான ஆடையைப் போல அவன் வாழ்க்கையை உருவாக்கினார்.
    “நீங்கள் எனக்குத் தீமை செய்ய நினைத்தீர்கள்; தேவனோ அதை நன்மையாக மாற்றினார்.” (ஆதியாகமம் 50:20)
  2. குத்தப்படுகிற நேரத்தில் வடிவம் தெரியாது
    துணி ஊசியிடம் கேட்டால்:
    “ஏன் என்னைக் குத்துகிறாய்?” என்று கேட்கலாம்.
    ஆனால் ஊசிக்கு தெரியும்: இந்தக் குத்தல்கள் ஒரு அழகான வடிவத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.
    நம் வாழ்க்கையிலும்:
    சில கண்ணீர்கள்,
    சில இழப்புகள்,
    சில நிராகரிப்புகள்,
    சில தோல்விகள்,
    இவற்றின் அர்த்தம் இன்று புரியாமல் இருக்கலாம்.
    ஆனால் தேவன் பின்னால் ஒரு அழகான திட்டத்தை நெய்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
    “எல்லாவற்றையும் அவர் தமது காலத்தில் நேர்த்தியாகச் செய்கிறார்.” (பிரசங்கி 3:11)
  3. காயங்களை ஆசீர்வாதங்களாக மாற்றும் தேவன்
    இயேசுவின் கைகளில் ஆணி குத்தியது.
    அவருடைய பக்கத்தில் ஈட்டி குத்தியது.
    அந்தக் காயங்கள் உலக இரட்சிப்பின் வழியாக மாறின.
    சில நேரங்களில் தேவன் அனுமதிக்கும் காயங்கள், பிறருக்கு ஆசீர்வாதமாக மாறுகின்றன.
    உங்கள் சாட்சியும், உங்கள் அனுபவமும், உங்கள் போராட்டமும் ஒருநாள் மற்றவர்களைத் தேற்றும்.
  4. தேவனுடைய கைகளில் நாம் ஒரு துணி அல்ல, ஒரு தலைசிறந்த படைப்பு
    ஒரு தையல்காரர் சாதாரண துணியை எடுத்துச் சிறந்த ஆடையாக மாற்றுவார்.
    அதேபோல் தேவன்:
    உடைந்த வாழ்க்கையை,
    காயப்பட்ட இதயத்தை,
    தோல்வியடைந்த மனிதனை,
    தம்முடைய கிருபையால் புதிதாக உருவாக்குகிறார்.
    “நாம் அவருடைய கைவேலைப்பாடாய் இருக்கிறோம்.” (எபேசியர் 2:10)
    நாம் ஒரு விபத்து அல்ல; தேவனுடைய கைவினைப் பொருள்.
  5. ஊசி தனியாக வேலை செய்யாது; நூலுடன் இணைந்திருக்க வேண்டும்
    ஊசி மட்டும் இருந்தால் துணி தைக்க முடியாது.
    அது நூலோடு இணைந்திருக்க வேண்டும்.
    அதேபோல் கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம்:
    ஜெபத்தோடு இணைந்திருக்க வேண்டும்.
    தேவவார்த்தையோடு இணைந்திருக்க வேண்டும்.
    பரிசுத்த ஆவியோடு இணைந்திருக்க வேண்டும்.
    அப்போது வாழ்க்கையின் குத்தல்களும் வீணாகாது.
    இன்று நீங்கள் வேதனையில் இருக்கலாம்.
    சில குத்தல்கள் உங்கள் இதயத்தைப் புண்படுத்தியிருக்கலாம்.

ஆனால் நினைவில் கொள்ளுங்கள்:
“துணியைத் தைக்கும் ஊசி, அதனைக் குத்தவும் வேண்டும்.”
தேவன் உங்களை அழிக்கவில்லை; உருவாக்குகிறார்.
தேவன் உங்களை தண்டிக்கவில்லை; செம்மைப்படுத்துகிறார்.
தேவன் உங்களை கைவிடவில்லை; ஒரு அழகான சாட்சியாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *