கிறிஸ்தவ மிஷனரி வீரமாமுனிவர் (1680-1747) முழு வாழ்க்கை வரலாறு
2000 ஆண்டு தமிழுக்கு புது
உயிர் கொடுத்தவர்:
இத்தாலியில் பிறந்த ஒருவர், தமிழை தாய்மொழியை
விட நேசித்து,
36 ஆண்டுகள் தமிழகத்திலேயே வாழ்ந்து, தமிழுக்காக தன் நாடு, உறவு, சுகம் அனைத்தையும் விட்டவர் தான் வீரமாமுனிவர்.
பிறப்பு – இளமை:
1680 நவம்பர்
8-ம் தேதி இத்தாலி நாட்டில் காஸ்தெல்நுவோ (Castiglione) என்ற ஊரில் பிறந்தார்.
8 வயதில் கவிதை:
இத்தாலியில் இருக்கும் போதே
8 வயதில் லத்தீன் மொழியில் கவிதை எழுதிய மேதை
இயற்பெயர் கான்ஸ்டான்டைன் ஜோசப் பெஸ்கி (Costanzo Giuseppe Beschi). 8 வயதில் லத்தீன் மொழியில் கவிதை எழுதிய மேதை. 18 வயதில் 1698-ல் இயேசு சபையில் சேர்ந்தார்.
தமிழக வருகை:
1710-ல் போர்த்துகீசிய கப்பலில் புறப்பட்டு 1711 மே மாதம் தமிழகம் வந்தார். முதலில் தரங்கம்பாடி,
பின் மதுரை, ஏலாக்குறிச்சி, திருக்காவலூர், கோனான்குப் பத்தில் வாழ்ந்தார்.
தமிழ் மக்களை நேசிக்க தன்னை முழுமையாக தமிழனாக மாற்றினார்
காவி உடை, துளசி மணி மாலை, பூணூல், மரக்கட்டை செருப்பு அணிந்தார்.
தன் பெயரை வீரமாமுனிவர் என்று மாற்றினார்.
அவரது 8 தமிழ் தொண்டுகள் இலக்கிய புரட்சி:
எழுத்து சீர்திருத்தம்:
எ, ஏ, ஒ, ஓ ஆகிய நெடில் எழுத்துக்களுக்கு மேலே கொம்பு சேர்த்து (ஏ, ஓ) வித்தியாசம் காட்டியவர்.
இன்று நாம் எழுதும் தமிழ் எழுத்து அவர் கொடுத்தது
சதுரகராதி முதல் தமிழ் அகராதி:
1732-ல் தமிழ்-லத்தீன், லத்தீன்- தமிழ் போர்த்து கீசியம்
என 3 அகராதிகள். தமிழ்-லத்தீன் அகராதியில்
11000 சொற்கள்.
தொன்னூல் விளக்கம் இலக்கணம்:
தமிழ் இலக்கணத்தை
5 பிரிவுகளாக (எழுத்து, சொல், பொருள்,
யாப்பு, அணி) விளக்கிய நூல்.
தேம்பாவணி 3615 பாடல் காப்பியம்:
இயேசுவின் வளர்ப்பு தந்தை யோசேப்பை (தேம்பாவணி வாடாத மாலை) பற்றி 36 படலங்கள், 3615 விருத்தப் பாடல்களில்
எழுதிய தமிழின் மிகப்பெரிய காப்பியங்களில் ஒன்று.
பரமார்த்த குரு கதை – முதல் உரைநடை:
தமிழில் முதல் உரைநடை நகைச்சுவை கதை. குருவும் சீடர்களும் செய்யும் முட்டாள்தனங்களை கூறும் நீதிக்கதை.
திருக்குறள்
லத்தீன் 1730 :
திருக்குறளின் முதல் இரண்டு அதிகாரங்களை (அறத்துப்பால்) லத்தீன் மொழியில் 1730-ல் மொழி பெயர்த்து ஐரோப்பாவிற்கு கொண்டு சென்ற முதல் மனிதர்.
தமிழ் அச்சு தொடக்கம்:
தமிழ் நூல்களை அச்சிட ஆரம்பித்தவர். தரங்கம்பாடி அச்சகத்தை பயன்படுத்தி
தமிழ் நூல்களை அச்சிட்டார்
கல்வி திட்டம்:
சுப்ரதீபக் கவிராயரிடம்
தமிழ் கற்றது போல, உள்ளூர் மக்களுக்கு
தமிழ் கற்பித்தார்
அச்சு இயந்திரத்தை அறிமுகம் செய்து பொது மக்களுக்கு புத்தகங்கள் கிடைக்க செய்தார்
இது தான் தமிழகத்தின்
முதல் கல்வி புரட்சி
ஓலைச்சுவடி துகாப்பு:
அழியும் நிலையில் இருந்த பல தமிழ் ஓலைச்சுவடிகளை தேடி சேகரித்து பாதுகாத்தார்.
இல்லையெனில் பல தமிழ் நூல்கள் இன்று இருந்திருக்காது.
மற்ற நூல்கள்: கித்தேரியம்மாள் அம்மானை, வேதியர் ஒழுக்கம், திருச்சபை காண்டம், வாமன் சரித்திரம், கலிவெண்பா, ஞானோபதேசம், ஞானவுணர்த்தல் என மொத்தம் 30-க்கும் மேற்பட்ட நூல்கள்.
சமுதாய சேவைகள்:
மருத்துவ சேவை: நாசா காந்தம் என்ற சித்த மருத்துவ நூல் எழுதி, இலவசமாக ஏழைகளுக்கு சித்த வைத்தியம் செய்தார்.
ஆலய சேவை: கோனான்குப்பம் பெரியநாயகி அன்னை ஆலயம் (சர்ச் முதலில் குடிசை, பின் பெரிய கோயில்), ஏலாக்குறிச்சி அடைக்கல மாதா ஆலயம், திருக்காவலூர் ஆலயங்களை கட்டினார். பெரியநாயகி அன்னைக்கு தங்க சேலை போர்த்தி ஏலாக்குறிச்சி தேர் திருவிழாவை ஆரம்பித்தவர்.
கலாச்சார சேவை:
தமிழ் பண்பாடு, தமிழர் பழக்கவழக்
கங்களை மதித்தார். தமிழ் பள்ளிகள் வைத்து கல்வி புரட்சி செய்தார்.
மணிப்பிரவாள (தமிழ்+சமஸ்கிருதம் கலப்பு) நடையை எதிர்த்து தனித்
தூய தமிழை வலியுறுத்திய
முதல் புரட்சியாளர்.
அந்த காலத்தில் தமிழில் சமஸ்கிருதம் கலந்து எழுதினார்கள். அவர் தனி தூய தமிழ் நடையை வலியுறுத்திய
முதல் ஆள் இவர்தான்
நிர்வாக சேவை: நவாப் சந்தா சாகிப் இவரை மதித்து திவான் (அமைச்சர்) ஆக்கினார்.
4 கிராமங்களை (ஏலாக்குறிச்சி உட்பட) மானியமாக கொடுத்தார்.
2025 சிறப்பு:
3 ஆகஸ்ட் 2025-ல் Servant of God: கத்தோலிக்க திருச்சபை இவரை புனிதர் பட்டத்தின் முதல் நிலையான Servant of God (இறை ஊழியர்) என்று அறிவித்துள்ளது. இது தமிழுக்கு பெருமை.
திருக்குறள் தொடர்பு:
இவர் 1730-ல் திருக்குறளை லத்தீனில் மொழி
பெயர்த்ததால் தான், ஐரோப்பியர்கள் திருக்குறள் மீது ஆர்வம் கொண்டு, பின்னர் 1812-ல் ஞானப்பிரகாசர் அச்சிட, 1840-ல் எல்லீஸ் துரை
தேடி காக்க வழி வகுத்தது.
இறுதி நாட்கள்:
1747 பிப்ரவரி 4-ம் தேதி மணப்பாறை அருகில் ஆம்பலக்காடு
என்ற ஊரில் இறந்தார். 67 வயது வரை வாழ்ந்து,
36 ஆண்டுகள் தமிழுக்காகவே வாழ்ந்தார்.
இன்றைய பெருமை:
சென்னை மெரினா கடற்கரையில்
8 அடி வெண்கல சிலை, இந்திய தபால் தலை, தமிழக அரசு விருது, பல்கலைக் கழகங்களில் இருக்கை
என இன்றும் வாழ்கிறார்.
மொழிய நேசிப்பது தேவனை நேசிப்பது:
சகல பாஷைக்காரரும் தேவனைத் துதிக்கக்கடவர்கள் – சங்கீதம் 66:4
